چون نیست یقین نفی گمان تو به محسوس؟

ای بسته خود کرده دل خلق به ناموس

ز اندیشه تو را رفته به هر جانب جاسوس

اثبات یقین تو به معقول چه سود است،

تا چند سخن گوئی از حق و حقیقت؟

آب حیوان جوئی در چشمه مطموس!

گر رای تو کفر است مکن پیدا ایمان