یار بد عار بود دایم بر یارش

خار و خس بفگن از این شهره درخت ایرا

کز خس و خار نیابی مزه جز خارش

یار خرماست یکی خار، بتر یاری

یار بد خار توست، ای پسر، از یارت

دور باش و بجز از خار مپندارش

یار چون خار تو را زود بیازارد