زرق پیش آر چو رزاق شود با تو

تا مگر سیر کنی معده ناهارش

هم از آن کیسه دهش نقد که او دادت

نقد او باید بردنت به بازارش

سر به سر باش و همی باش به مقدارش

گر همی خفته گمانیت برد خفته است

خفته بگذار و مکن بیهده بیدارش