مرغ خورش را نخورد تا نخست

آنچه نداریش سزاوار خویش

آنچه ت ازو نیک نیاید مکن

داروی خود باش و نگه دار خویش

نرم نیابدش به منقار خویش

وز پس آن نیز دلیلی بگیر

بر خرد خویش ز کردار خویش