غره مشو به دولت و اقبال روزگار

آن است قیمتی که به دین است قیمتش

نصرت به دین کن ای بخرد مر خدای را

گر بایدت که بهره بیابی ز نصرتش

زیرا که با زوال همال است دولتش

دنیا به سوی من به مثل بی وفا زنی است

نه شاد باش ازو نه غمی شو ز فرقتش