و اندر رضای او گه و بیگه به شعر زهد

خالی است مشتری را در قوس طلعتش

یارب، به فضل خویش تو توفیق ده مرا

تا روز و شب بدارم طاعت به طاعتش

مر خلق را به رشته کنم علم و حکمتش

مستنصری معانی و حکمت به نظم و نثر

بر امتت که خواند الا که حجتش؟