نیاساید ز بیدادی که مرکب تیز رو دارد

که تا خلقت نگیرد ناگهان نشناسی آسانش

اگر با میر صحبت کرد میرانید میرش را

و گر با خان برادر شد خیانت دید ازو خانش

فرو سایدت اگر سنگی که بس تیز است سوهانش

بکش نفس ستوری را به دشنه حکمت و طاعت

بکش زین دیو دستت را که بسیار است دستانش