کسی را که دانست عیب و عوارش

نخرد بجز غمر خارش به خرما

ازین است با عاقلان خارخارش

پر از عیب مردم ندارد گرامی

بسوزد، بدوزد، دل و دست دانا،

به بی خیر خارش، به بی نور نارش

سوی دهر پر عیب من خوار ازانم