کز تو می هر روز بگریزد جمال

گر عیالت بود دی فرزند و زن

بر عیال اکنون چرا گشتی عیال؟

با جمال اکنون کجا جوید تو را؟

گر ز تو بگریزد آن که ت می بجست

زاهد است او، زینهار از وی منال

زانکه چون دیگر شده ستی سر به سر