ای زپس مال در بمانده شب و روز

تا بتوانی مجوی صحبت غافل

از پس دانش قدم نهاد نیارد

باز شود پیش یک درم به دو منزل

نیستی الا که سایه ای متمول

دل بنهادی به ذل از قبل مال

علت ذل تو گشت در بر تو دل