از سوی سرو، زشت و سیاه است به دنبال

پرهیز که زو پیری غل است و مر او را

نه گردن و دست است و نه قید است و نه اغلال

ماننده ماری است که نیمیش سپید است

با مردم هشیار فصیح است اگر چند

گنگ است سوی بی خرد و بی سخن و لال

روز و مه و سالش نکند پست ازیراک