دانا به سخنهای خوش و خوب شود شاد

تا هیچ نبایدت نه صندوق و نه حمال

چون تنت نکو حال شد از مال ازان پس

جان را به خرد باید کردنت نکو حال

نادان به سرود و غزل و مطرب و قوال

آن را که بیهوده سخن شاد شود جانش

بفروش به یک دسته خس تره به بقال