جان را به سخن به سوی گردون کش

بنگر به کدام جانبی مایل

گل خواره تن است جان سخن خوار است

جانت نشود زگل چو تن کامل

تن را با گل ز دل به یک سو هل

بهری ز سخن چو نوش پرنفع است

بهری زهر است ناخوش و قاتل