ز ارزیز و قلعیت سیم حلال

سوی راستم من تو را، سوی من

یکی بنگر و چشم کورت بمال

به دل یابی ار سوی من بنگری

تو را جهل نال است و بار است عقل

چو بی بار ماندی قوی گشت نال

از این زشت نال ار ننالی رواست