جزو جهان است شخص مردم، روزی

پاک فرو شست بوی و گونه سنبل

ای متغافل به کار خویش نگه کن

چند گذاری جهان چنین به تغافل؟

باز شود جزو بی گمان به سوی کل

گرت بپرسد ز کرده هات خداوند

روز قیامت چه گوئیش به سر پل؟