زین سفر کردن به رنج و به بیم

مر مرا در میان قافله بود

دوستی مخلص و عزیز و کریم

گفتم او را «بگو که چون رستی

تا ز تو باز مانده ام جاوید

فکرتم را ندامت است ندیم

شاد گشتم بدانکه کردی حج