چون تو کس نیست اندر این اقلیم

تا ز تو باز مانده ام جاوید

فکرتم را ندامت است ندیم

شاد گشتم بدانکه کردی حج

باز گو تا چگونه داشته ای

حرمت آن بزرگوار حریم:

چون همی خواستی گرفت احرام