چو در نار نور و چو در مشک شم

سخن را به نم کن به دانش که خاک

نیامد بهم تا ندادیش نم

نهاده خدای است در تو خرد

خرددوست جان سخن گوی توست

که از نیک شاد است و از بد دژم

تو را جانت نامه است و کردار خط