چو آفتاب سوی عاقلان پدیداریم

ازین به ستان ستاره به روز پنهانیم

ز چشم خلق و به شب رهبریم و بیداریم

وگر به شخص ز جاهل نهان شدیم، به علم

به حکمت است و خرد بر فرود مردان را

و گرنه ما همه از روی شخص همواریم

یکی ز ما چو گل است و یکی چو خار به طبع