جدا شویم که ما هر دو اهل گفتاریم

یکی ز ما چو گل است و یکی چو خار به طبع

اگرچه یکسره جمله به سان گلزاریم

سخن به علم بگوئیم تا ز یک دیگر

سخن پدید کند کز من و تو مردم کیست

که بی سخن من و تو هردو نقش دیواریم

جهان، خدای جهان را مثل چوبستانی است