چو چشم از نور و ماه از خور به دانش گشت دل زیبا

یکی سنگی بود رکن و یکی شوراب چه زمزم

اگر دانش بیلفنجی به فضل تو شرف یابد

پدرت و مادر و فرزند و جد خویش و خال و عم

چو جسم از جان و باغ از نم به دانش گشت جان خرم

شریعت کان دانش گشت و فرقان چشمه حکمت

یکی مر زر دین را که یکی مر آب دین را یم