تو را غم کم نیاید تا به دین دنیا همی جوئی

ولیکن جانت را فردا گزاید تخم بار سم

تو را فردا ندارد سود آب روی دنیائی

اگر بر رویت ای نادان برانی آب رود زم

چو دنیا را به دین دادی همان ساعت شوی کم غم

تو را دیوی است اندر طبع رستم خو ستم پیشه

به بند طاعتش گردن ببند و رستی از رستم