زایشان به قول و فعل ازیرا جدا شدم

دل ز افتعال اهل زمانه ملا شدم

تا همچو زید و عمرو مرا کور بود دل

عیبم نکرد هیچ کسی هر کجا شدم

گاهی ز درد عشق پس خوب چهرگان