ایزد دادار بود ضامنم

نیستم آن من که سلاح فلک

کار کند بر زره و جوشنم

چرخ مرا بنده بود چون ازو

شاد من از دین هدی گشته ام

پس که تواند که کند غمگنم؟

گر تنم از جامه برهنه شود