هم به دل و هم به جسد ساکنم

آنکه چو بگذارم نامش به دل

فرخ نوروز شود بهمنم

خلق به رنج است و من از فر او

خلق مرا گفت نیارد که خیز

جز به گه «قدقامت» مذنم

میوه معقول به دست خرد