لیکن در باغ خرد سوسنم

میوه معقول به دست خرد

از شجر حکمت او می چنم

سوزن سوزانم در چشم جهل

گوئی ک«ز خلق جدا چون شدی؟»

زشت نشایدت بدین گفتم

روغن و کنجاره بهم خوب نیست