چون برون آرد از این خانه بیرانم؟

گر من آنم که چو دیباجی نو بودم

چونکه امروز چو خفسانه خلقانم؟

زین پسم باز کجا برد همی خواهد

اندر این خانه ستم کردم و خوش خوردم

چون ستوران که تو گفتی که نه انسانم

چون نترسم که چو جائی بروم دیگر