گر تو را پشت به سلطان خراسان است

که بخری به دل سرکه سپندانم

چون به حرب آئی با دشنه نرم آهن؟

مکن، ای غافل، بندیش ز سوهانم

هیچ غم نیست ز سلطان خراسانم

صد گواه است مر عدل که من ز ایزد

بر تو و بر سر سلطان تو سلطانم