طبع من با تو نیارامد و با سیرت تو

تو نه ای آن من و نیز نه من آن توم

تا همی رود و سرود است رفیق و کفوت

بی گمان شو که نباشی تو رفیق و کفوم

اگر از جهل و جفای تو برآید سروم

چو من از خوی ستورانه تو یاد کنم

از غم و درد ببندد به گلو در خیوم