شب هزاران در در گیسو کشید

چون شه رومی فروشد سوی شام

همچو دو فرزند نوح اند ای عجب

روز همچون سام و تیره شب چو حام

سرخ و زرد و بی نظام و با نظام

کس عروسی در جهان هرگز ندید

گیسوش پرنور و رویش پر ظلام