بر من ازین پیش روا کرده بود

هرچه که دنیا کندش بی نظام

خسته دنیا و شکسته جهان

جز که به طاعت نپذیرد لحام

همچو بر این قافله دنیا دلام

از پس خویشم چو شتر می کشید

چشم بکوبین و گرفته زمام