گر تو بیاموزی ای پسر سخن خوب

جز سخن خوب نیست سوی من، افسون

بنگر نیکو تو، از پی سخن، ادریس

چون به مکان العلی رسید ز هامون

خوار شود پیش تو خزانه قارون

گرچه عزیز است زر زرت ندهد میر

چون سخنت خوب و خوش نیامد و موزون