فضل طبرخون نیافت سنجد هرگز

چون سخنت خوب و خوش نیامد و موزون

گفته دانا چو ماه نو به فزون است

گفته نادان چنان کهن شده عرجون

گرچه زدیدن چو سنجد است طبرخون

فضل سخن کی شناسد آنکه نداند

فضل اساس و امام و حجت و ماذون؟