در همی درکشد به رشته همیدون

فضل سخن کی شناسد آنکه نداند

فضل اساس و امام و حجت و ماذون؟

طبع تو ای حجت خراسان در زهد

چون دلت از بلخ شد به یمگان خرسند

پس چه فریدون به سوی تو چه فریغون