گذشتند و زیشان دل ما شخود

زبان بر گشادند بر شهریار

چو بیچاره شدشان دل از کار زار

که از لشکر ما بزرگان که بود

همانا که از صد نماندست بیست

بران رفتگان بر بباید گریست

کنون ما دل از گنج و فرزند خویش