دشمن توست تن بد کنش ای غافل

آب کوبی همی، ای بیهده، در هاون

که ت بگفته است که اندیشه مدار از جان

هرچه یابی همه بر تنت همی برتن؟

به شب و روز مباش ایمن از این دشمن

همه شادی و طرب جوید و مهمانی

که بیارندش از این برزن و زان برزن