بکردیم زان پس که فرمود شاه

کنون ما دل از گنج و فرزند خویش

گسستیم چندی ز پیوند خویش

بدان روی جیحون یکی رزمگاه

ز بی دانشی آنچ آمد بروی

تو دانی که شاهی و ما چاره جوی

گر ایدونک روشن بود رای شاه