چشم و گوش و سخن و عقل و زبان دادت

که «همیشه شکم و معده همی آگن»

نیک بندیش که از بهر چه آوردت

آنکه ت آورد در این گنبد بی روزن

بر مکافاتش دامن به کمر در زن

آن کن از طاعت و نیکی که نداری شرم

چون ببینیش در آن معدن پاداشن