ز بی دانشی آنچ آمد بروی

گسستیم چندی ز پیوند خویش

بدان روی جیحون یکی رزمگاه

بکردیم زان پس که فرمود شاه

تو دانی که شاهی و ما چاره جوی

گر ایدونک روشن بود رای شاه

از ایدر بچاچ اندر آرد سپاه