بر آن سان که رنگین گل و یاسمین را

چو صنعت پذیرد ز حداد، سوهان؟

تو را نفس کلی، چو بشناسی او را،

نگه دارد از جهل و عصیان و نسیان

نشانده است دهقانش بر طرف بستان

گل از نفس کل یافته است آن عنایت

که تو خوش منش گشته ای زان و شادان