تو را بر جهانی جزین، این عجایب

جواهر، نه از بهر ایشان، پریشان

ز بهر تو شد مشک و کافور و عنبر

سیه خاک در زیر زنگاری ایوان

که پیداست اینجا، دلیل است و برهان

جهانی است آن پاک و پرنور و راحت

تمام و مهیا و بی عیب و نقصان