وگر ایوانش و تخت از سیم و زر است

مرا در جان سخن درست و مرجان

ور او را کان و زر بی کران است

مرا نیکو سخن زر است و دل کان

مرا از علم و دین تخت است و ایوان

به آب روی اگر بی نان بمانم

بسی زان به که خواهم نان ز نادان