به دانا گر نکوتر بنگری نیست

که می ناخورده گشته ستند مستان

گر ایزد عدل فرموده است چون است

چو بید از بار، خلق از عدل عریان؟

به دستش بند بل پند است و دستان

زهی ابلیس، کردی راست سوگند

بر این گاوان و، برتو نیست تاوان