به یمگان من غریب و خوار و تنها

به زیر دست قومی زیردستان

به صورت های نیکو مردمانند

به سیرت های بد گرگ بیابان

ازینم مانده بر زانو زنخدان

گریزان روزگار و من به طاعت

همی پیچم درو افتان و خیزان