وز قناعت بر درش زن زوفرین

گر نخواهی که ت بیازارد کسی

بر سر گنج کم آزاری نشین

خوی نیکو را حصار خویش گیر

علم جوی و طاعت آور تا به جان

زین تن لاغر برون آئی سمین

نازنین جان را کن، ای نادان، به علم