مرد دانا را چو بر دلها سخن خواهد نبشت

با هنر هرگز به محنت در نماند مر تهن

از سر شمشیر و از نوک قلم زاید هنر،

ای برادر، همچو نور از نار و نار از نارون

خود قلم باشد زبان اندر میان انجمن

چون شد آبستن به حکمت ها زبان مرد علم

تیغ باید تا بیارد زادن آبستن سخن