برهمن در هند بر چندال ناکس فضل داشت

دین طلب، گر می هنر جوئی، رها کن مکر و فن

بی هنر دان، نزد بی دین، هم قلم هم تیغ را

چون نباشد دین نباشد کلک و آهن را ثمن

بنده دین و هنر نشگفت اگر شد برهمن

مادر و مایه هنر دین است نشگفت ار هنر

جز به زیر مایه و مادر نمی گیرد وطن