کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 29

عمر خود خواب جهان است، چرا خسپی؟

چهرهٔ ناصرخسروشاعر
قالبقصیده

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 26

    از چه مانده است چنین بسته در این سجین؟

    #
  2. 27

    زن جان است تن تیره ت، با زندان

    #
  3. 28

    چند خسپی؟ بنگر نیک و نکو بنشین

    #
  4. 29

    عمر خود خواب جهان است، چرا خسپی؟

    انتخاب‌شده
  5. 30

    بر سر خواب جهان خواب دگر مگزین

    #
  6. 31

    بی گمان گردی اگر نیک بیندیشی

    #
  7. 32

    که بدل خفته است این خلق همه همگین

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 29 از «قصیده شماره ۱۸۷ - در دلم تا به سحرگاه شب دوشین...» است.