ازیرا جاهلی در دلت علت گشت و محکم شد

دوی چون گرگ یونان گر به گرگان خواندت سلطان

ز نیکی ها گریزانی سوی بدها شتابانی

چرا با صورت مردم گرفتی سیرت دیوان؟

چو محکم گشت نپذیرد به علت زان سپس درمان

اگرچه نرم باشد نم چو بر پولاد ازو زنگی

پدید آید کجا رندد ز پولادش مگر سوهان؟