به داد خویشتن شد نز پدر معروف نوشروان

ز یار زشت نامت زشت شد نام و سزاواری

چنان کز بخت فرعون لعین بدبخت شد هامان

ز فعل خویش باید نام نیکو مرد را زیرا

به حجت گوی ای حجت سخن با مردم دانا

که مرد جوهری خرد به قیمت لولو و مرجان

به پیش جاهلان مفگن گزافه پند نیکو را